Archive for the Typy osobowości dla menedżerów Category

Koncentracja na relacjach międzyludzkich

Ekstrawertycy potrzebują introwertyków do tego, aby potrafili się bardziej skoncentrować na relacjach między­ludzkich i nie dali się zwieść wyłącznie potrzebie wymagań i interesów zewnętrznych. Introwertycy potrzebują swojego przeciwieństwa do tego, aby mogli wyjść ze swoich skorupek i bardziej otworzyć się na szeroki świat. Mogą wówczas lepiej poznać siebie, ale też i innych. Typ z przewagą oceniania przy współpracy z typem obserwującym mógłby wykorzystać jego reakcje na potrzebę chwili, wliczając w to też konieczny czas, kiedy trzeba się wyłączyć, zrelaksować, trochę rozerwać. Typom z przewagą obserwowania mogła­by się przydać ważna zdolność ludzi z przewagą oceniania dobra umiejętność planowania, trzymanie się harmono­gramu, scenariusza i uzgodnionego standardu. Dzięki temu nie zapomina się o istotnych szczegółach, praca nie będzie się przeciągać w nieskończoność i rozdrabniać, a całe przed­sięwzięcie nie wymknie się spod kontroli.

Witam u mnie! Jestem przedsiębiorcom z dużym doświadczeniem, bloga prowadzę, żeby podzielić się z Wami moimi odczuciami i doświadczeniami. Jeśli podobał Ci się mój post to proszę o zostawienie komentarza, będzie to dla mnie forma gratyfikacji za włożona w stronę prace.

Rodzaje temperamentów

Teraz zajmiemy się poszczególnymi „boskimi” temperamen­tami. Jak już zostało powiedziane wcześniej, pojęcie to po­chodzi z mitologii greckiej. Cztery temperamenty scharakte­ryzowane są za pomocą czterech postaci tytanów: Apollina, Dionizosa, Prometeusza i Epimeteusza. W jednym z mitów jest mowa o tym, że zadaniem Apollina było przekazanie ludzkości ducha. Dionizos miał nauczyć ludzi, jak się mają bawić i radować, Prometeusz — przynieść naukę i pozna­nie, a Epimeteusz — odpowiedzialność. To „boskie” podej­ście do temperamentu zostało zainspirowane przez dość mało znanego poetę ze Szwajcarii, Carla Spittełera (laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w roku 1919), ponie­waż wywarł on wielki wpływ na Junga. Chodzi tu zwłasz­cza o nowelę „Imago”, która zrobiła na naukowcu tak wielkie wrażenie, że pod jej wpływem stworzył słynną teorię arche­typów. W efekcie powstało trochę inne spojrzenie na kla­syczną typologię.

Witam u mnie! Jestem przedsiębiorcom z dużym doświadczeniem, bloga prowadzę, żeby podzielić się z Wami moimi odczuciami i doświadczeniami. Jeśli podobał Ci się mój post to proszę o zostawienie komentarza, będzie to dla mnie forma gratyfikacji za włożona w stronę prace.

Teoria temperamentów

Teoria temperamentów nawiązuje do głównego dzieła Junga i jest jego kontynuacją. W pierwotnej koncepcji Junga typy powstawały jako kombinacje dyspozycji osobowościowych. W myśl teorii temperamentów typy różnicowane są na zasa­dzie rozbieżności i kontrastów. Wzrost, rozwój i dojrzewanie każdego typu jest wynikiem procesu indywidualizacji i wy­odrębnienia, a nie integracji czy łączenia. Człowiek staje się na przykład ESFP lub INTJ nie dlatego, że skonfigurowała się w nim introwersja z intuicją, ale dlatego że w swoim „wy­posażeniu” dostał temperament, swoisty rodzaj osobowości. Pojęcie temperamentu zastępuje zasadę integracji i fuzji wcześniej uzyskanych właściwości zasadą różnicowania (dyferencjacji), to znaczy tego, czym najbardziej się ludzie różnią. Temperamenty NT i NF pokrywają się z dwoma wcześniej opisywanymi stylami kognitywnymi. Spojrzenie na te predyspozycje psychiczne z punktu widzenia temperamen­tu, jak za chwilę zobaczymy, znacznie różni się od stylu ko­gnitywnego, choć nie jest mu zupełnie przeciwstawne.

Witam u mnie! Jestem przedsiębiorcom z dużym doświadczeniem, bloga prowadzę, żeby podzielić się z Wami moimi odczuciami i doświadczeniami. Jeśli podobał Ci się mój post to proszę o zostawienie komentarza, będzie to dla mnie forma gratyfikacji za włożona w stronę prace.

Temperament ustala i determinuje

Psychiatrzy amerykańscy, David Keirsey i Marylin Bates zajmujący się temperamentem przez kilkadziesiąt lat są au­torami podstawowych prac na ten temat. Według ich kon­cepcji temperament jest tym, co ustala i determinuje sposób zachowania się człowieka. Dzieje się tak dlatego, że to właśnie zachowanie jest narzędziem do zdobywania tego, co chcemy w życiu osiągnąć, co musimy mieć, aby osiągnąć cel, dla którego żyjemy. Temperament otrzymany przy urodzeniu wywołuje w nas niezaspokojony głód, który musimy codzien­nie sycić. Syzyfa ukarano surowo w taki sposób, że musiał wtaczać na górę ciężki głaz, który spadał, kiedy nieszczę­śnik na moment zatrzymał się, aby odpocząć. W tym sensie nasz temperament skazuje nas na rolę Syzyfa. Chociaż jedne­go dnia zaspokoimy swój głód wiedzy, wolności, sensu ży­cia, wykonywania obowiązków, służenia, sławy, dobra czy miłości zgodnie z dyrektywą naszego temperamentu, to na­stępnego stwierdzimy, że to nam nie wystarczy i zaczniemy od nowa.


Witam u mnie! Jestem przedsiębiorcom z dużym doświadczeniem, bloga prowadzę, żeby podzielić się z Wami moimi odczuciami i doświadczeniami. Jeśli podobał Ci się mój post to proszę o zostawienie komentarza, będzie to dla mnie forma gratyfikacji za włożona w stronę prace.

Temperament dionizyjski

Jądrem temperamentu dionizyjskiego jest kombinacja SP, to znaczy zmysłów i obserwowania. Zawiera on w sobie cztery typy: ISTP, ESTP, ISFP i ESFP. Różnią się one od siebie w dość zasadniczy sposób, ale mają także istotne podobieństwa. Dionizos był synem boga i śmiertelnej kobiety. W mitologii rzymskiej odpowiada mu bóg Bachus. Początkowo był bo­giem wszelkich organizmów żyjących w przyrodzie. Później zaczęto go utożsamiać z winoroślą, przedstawiano w orszaku z oszołomionymi winem kobietami, satyrami i nimfami. Uroczystości ku jego czci bywały rozpasaną, szaleńczą zaba­wą. Główną cechą temperamentu Dionizosa, buntującego się przeciw jakimkolwiek barierom, związkom i zobowiązaniom jest wolność i niepohamowanie. Idealny stan to robienie tego, co mu się chce, a przede wszystkim, kiedy chce. Nie dla niego kalkulowanie, wyczekiwanie, tęsknota, przygotowy­wanie się na następny dzień. Zycie jest dziś, tu i teraz, a ju­tro być może nie nadejdzie. Posiadacze temperamentu SP wykorzystają w aktualnie wykonywanej czynności wszystko, co mają w tej chwili do dyspozycji. Nie chcą nic oszczędzać na potem. 

Witam u mnie! Jestem przedsiębiorcom z dużym doświadczeniem, bloga prowadzę, żeby podzielić się z Wami moimi odczuciami i doświadczeniami. Jeśli podobał Ci się mój post to proszę o zostawienie komentarza, będzie to dla mnie forma gratyfikacji za włożona w stronę prace.

Gdy nadejdzie kryzys…

Na­dejdzie jednak kryzys, który wszystko zmieni. Co funkcjo­nowało w normalnych okolicznościach, już nie jest zobowią­zujące. Takie osoby pod wpływem impulsu mogą zachować się zupełnie inaczej, pokażą się jako ktoś, kogo nikt dotąd nie znał. Nowa sytuacja wymaga nowych zachowań. Stare zobowiązania są tylko balastem, którego trzeba się pozbyć, choć może z nutką żalu. Można je już odsunąć, przejść nad nimi do porządku dziennego, ale zdecydowanie nie brać ze sobą. Co było, a nie jest, nie pisze się w rejestr — o to tak naprawdę chodzi.

Witam u mnie! Jestem przedsiębiorcom z dużym doświadczeniem, bloga prowadzę, żeby podzielić się z Wami moimi odczuciami i doświadczeniami. Jeśli podobał Ci się mój post to proszę o zostawienie komentarza, będzie to dla mnie forma gratyfikacji za włożona w stronę prace.

Podleganie impulsom

Obowiązki, sprawy duchowe i tym podobne zbytnio nie imponują osobom z tym rodzajem temperamentu. Mają dru­gorzędne znaczenie, o ile w ogóle jakieś mają. Ich główną skłonnością jest podleganie impulsom, działanie pod ich wpływem. Jeżeli chcemy zrozumieć taką osobę, musimy po­jąć, jaki rodzaj czynności preferuje. Najlepiej czuje się w sytu­acjach, gdzie istotna jest czynność jako taka, jej przebieg jest sam w sobie sensem działania. Ten aspekt ma dla takich osób większe znaczenie niż chęć osiągnięcia celu, do którego zmierza. Z euforią płyną na fali chwili obecnej. Nie przej­mują się zbytnio tym, czy ich czyny lub konsekwencje dzia­łań mają dla innych jakieś znaczenie lub przynoszą pożytek. To nie jest również element, dla którego daliby się porwać, aby rozpocząć następne działania. Decydujące dla nich są ich własne powody i odczucia.

Witam u mnie! Jestem przedsiębiorcom z dużym doświadczeniem, bloga prowadzę, żeby podzielić się z Wami moimi odczuciami i doświadczeniami. Jeśli podobał Ci się mój post to proszę o zostawienie komentarza, będzie to dla mnie forma gratyfikacji za włożona w stronę prace.

Zadanie, które ma sens tylko dla niektórych

Typ SP już od najmłodszych lat da się poznać jako ak­tywny i lubiący zabawę. We wczesnym dzieciństwie ważną rolę gra dla niego pożywienie, które konsumuje z zapałem i radością, uszczęśliwiając większość mam. Dzieci tego typu mają skłonność do brudu i bałaganiarstwa. Jeżeli zostaną jakiś czas bez opieki, to z godnym podziwu sprytem potra­fią się niewiarygodnie umorusać, choć mogło się to wydawać w tym miejscu trudne. To samo dotyczy porządku. Dziecko SP potrafi w mgnieniu oka zrobić z posprzątanego pokoju taki kosmiczny bałagan, że nawet cierpliwym i wyrozumia­łym rodzicom włosy stają na głowie. Pociechy szybko przy­zwyczają się do wyrzutów i karcenia. Po pierwsze dlatego, że jest ich tyle, że po pewnym czasie ich ostrze się stępi, a po drugie to nigdy tak do końca nie zrozumieją, jaki był właści­wie powód tych zastrzeżeń i upomnień. Są z jednej strony niecierpliwi i przelotni, ale potrafią się też skupić i przez długi czas bardzo intensywnie zająć zadaniem, które mam sens jedynie dla nich.

Witam u mnie! Jestem przedsiębiorcom z dużym doświadczeniem, bloga prowadzę, żeby podzielić się z Wami moimi odczuciami i doświadczeniami. Jeśli podobał Ci się mój post to proszę o zostawienie komentarza, będzie to dla mnie forma gratyfikacji za włożona w stronę prace.

Wyczerpana energia

Zarówno w szkole, jak i w każdej grupie należą do ulu­bieńców. Są weseli i towarzyscy, zwłaszcza, kiedy w dodat­ku są ekstrawertykami. Rozsiewają wokół siebie zaraźliwą atmosferę radości i pogody ducha. Powód jest taki, że SP wła­ściwie nie pracują, niczym się nie zajmują. Czasami stwarzają wrażenie, że dana praca, miejsce, działania zostały stworzone bezpośrednio dla nich, być może dla wywołania ich rado­ści. Kiedy pracują, nie ma w tym elementu skupienia się na wynikach ani obaw w tym względzie. Kładą akcent na czyn­ność, działanie, a nie na zakończenie procesu lub jego uko­ronowanie. Wynik jest oczywiście logiczną konsekwencją ich działania, ale jest to jakby przypadkowe robienie tego, co i tak miałoby sens, bez względu na finał. Czasem mają tendencję do grania i skupiania uwagi pozostałych za wszelką cenę. Niektórzy przedstawiciele typu SP z wielkim trudem potrafią kontrolować swoje emocje i wewnętrzne pobudki. Czasem niełatwo im wrócić do równowagi, trwa to długo i potrzebują okresu ciszy i spokoju, aby odnowić wyczer­paną energię.

Witam u mnie! Jestem przedsiębiorcom z dużym doświadczeniem, bloga prowadzę, żeby podzielić się z Wami moimi odczuciami i doświadczeniami. Jeśli podobał Ci się mój post to proszę o zostawienie komentarza, będzie to dla mnie forma gratyfikacji za włożona w stronę prace.